BLOG:heaven352 yorum var - 17 Mayıs 2008 01:35komik aslında biliyor musun...hayata bu denli bağlanmışken böylesi gitmen...gitmek için bu denli erken davranmam..bu denli hasrete koyman beni...ah be adam..herşey yeni başlıyordu...ah be babamm herşey yenii yenii doğuyordu aslında hayatımızda.... bir arkadaşım henüz yedi aylıkken babasını kaybetmiş(anne karnındayken)hiç görmemiş hiç bilmemiş....anlatılagelen bir kaç anıyı kendinde yaşatmış öyle de yaşamaya çalışmış babasını...doğanın karşı konulamaz diyalektiği...onaylamak zorunda olmadığın ama kabullenmek zorunda bırakıldığın bir durumu....adına ne dersen!!özlemin senden yitirtmediği sürece geriye bakmadığın sürece önünü görebilirsin...ancak o zaman düşeş gelmese de gelmiş gibi yapabilirsin ancak o zaman babanın tutunduğu yerleri görür hissedersin gibi geliyor bana... benay 18 Mayıs 2008 17:50Düşlerde bir yığın gerçek var biliyorum senin bu düşünde hepsi gerçek.Ölüm zor dağlara verilmiş önce dağlar dayanamamış ne bileyim ne söylenir ne söylenmez ama şu konuda baban çok şanslı vede çok mutlu gittiğin arkasından kendi gibi güzel düşlere sahip güzel sözlere sahip bir kız bırakmış.Her yazdığın kelimde ben adım adım babanı gördüm ellerinde öptüm. Ateş hep düştüğü yeri yakar ve her acı gün geçtikçe artar bilmiyorum ben tatmadım senin acını düşüncesi bile üzüyor gerçekten. Kendine iyi bak şeker kız ben hissedi verdim sendeki babacığından aldığın güzelliği... Saygılarımla. Kayıp Kent. kayipkenteyolculuk 17 Haziran 2008 03:03bu yazıya puanı basanlar:
|